BATI TRAKYA İLE SELANİK VE KAVALA NOTLARI- 1
7-8 Kasım 2026 günlerini kapsayan seyahatimiz İpsala Sınır Kapısından Yunanistan’a giriş ile başladı.
Seyahatimiz tamamen bir kültür gezisi ve Ecdadımızın izinden bir seyahat ve Osmanlı hatıralarını yad etmekti.
Şunu baştan belirteyim, bize hep “Anadolu hep Anadolu” diye zihnimizi dar bir alana yöneltiyorlar ve burayı bize yalnız Vatan toprağı belletiyorlar ya, bu yanlış. Anadolu derken de Doğu Trakya (Edirne, Kırklareli ve Tekirdağ) ile Asya Kıtasındaki mevcut toprağımız, yani 783.562 km²’lik alan Vatan diye gösteriyorlar ya, doğru değil. Bizim Vatanımız bundan kat kat daha geniştir. Bizim Vatanımıza Batı Trakya ile Selanik ve Kavala da dahildir. Bizim Vatanımıza Batum da dahildir. Bizim Vatanımıza on iki adalar da dahildir. Bizim Vatanımıza Musul ve Kerkük de dahildir. Bunlar yalnızca Misak-ı Milli esas alınarak Vatan diye gördüklerimizdir.
Daha geniş düşündüğümüzde Vatan elbette Suriye, Irak, Bosna Hersek, Arnavutluk, Kosova, Makedonya, Kudüs, Lübnan diye saymakla bitmez.
Bir de şunu belirtelim, Balkanlar bize Anadolu’dan daha önce Vatan toprağı olmuştur.
Bu hususta yalnızca şu iki tarihi belirtelim.
Memleketim Kahramanmaraş 1522 yılında Osmanlı İdaresine dahil olmuşken, şu an Yunanistan’da kalan Selanik, 29 Mart 1430 tarihinde Sultan II. Murad komutasındaki Osmanlı ordusu tarafından fethedilmiştir.
Tüm Balkanların fethi ve Osmanlı Toprağı olması 1400’lü yıllarda, yani 15. Yüzyılda tamamlanmıştır. Bizim İdaremizde en özgür, en müreffeh günlerini yaşayan, yani Osmanlı İdaresinde 500 yıldan fazladır huzur ve güven içerisinde yaşayan Balkanlar maalesef, uğursuz 1900’lü yılların başında tek tek elimizden çıkarılmıştır.
Merhum Alparslan Türkeş’in bir konuşması var. Bu konuşmanın yer aldığı video zaman zaman sosyal medyada karşıma çıkar. O videoda Merhum Alparslan Türkeş diyor ki, “İttihat Terakki 1909’da iktidarı ele geçirdiğinde ve Ulu Hakan Abdulhamid Han’ı tahttan indirdiğinde, Selanik, Kavala, Batı Trakya ve Arnavutluk, Kosova, Karadağ, Makedonya ile birçok Balkan şehri ve Balkan Ülkesi Osmanlı Toprağı idi, aradan çok geçmeden, yani yalnızca 4-5 yıl geçtikten sonra, elde ne Balkanlar kaldı, ne Selanik ile Kavala kaldı, ne Batı Trakya kaldı.” Hepsi bir bir Yunan’a, Bulgar’a, Sırplar’a ve diğerlerine adeta hediye edildi. Tarihin gördüğü en alçak ve en aşağılık yönetimidir İttihat ve Terakki Yönetimi. Birçok yazımda Enver’inden Talat’ına, Talat’ından Cemal’ine, Cemal’inden bilmem kimine, o adi kadroda yer alanları lanetledim. Bir kez daha lanet onların üzerine olsun. Bu Vatanı bölen ve Osmanlı’yı yıkan, Balkanlar’da, Ortadoğu’da ve tüm içinde bulunduğumuz bu coğrafya’da acı ve hüzünler ile kederler yaşamamıza sebep olanlar baştan sona İttihat ve Terakkiciler, yani kısa adıyla İT’lerdir.
Çok ağır ve sert sözlerimden dolayı beni anlamayacaklar hatta garipseyecekler olabilir.
Onlara şöyle sesleniyorum.
İnsan bu yazıyı yazarken ve daha yeni Batı Trakya ile Selanik ve Kavala’dan gelmişken bırakın da bunları yazsın ve içini döksün.
Çünkü ben Batı Trakya’da ve Selanik ile Kavala’da neler neler gördüm ve duydum da böyle hüzünlüyüm.
Hiç düşündünüz mü?
Yalnızca şunu söyleyeyim şimdilik bu yazıda.
(Bu yazı serisi 2 ya da üç seri halinde devam edecek.)
İlkinde şunu söyleyeyim.
“Siz hiçbir anayolda arabanızla ilerlerken yol kenarında tabelada Kıbrıs haritası gördünüz mü, haritanın yarısında, yani bize ait olan şu an ki Kuzey Kıbrıs’ı gösteren yerde, kanlar damlarken resmedilen bir harita gördünüz mü? Adamlar Kavala’nın girişinde bir büyük tabela gibi bir şeyi ana yola dikmişler ve Kuzey Kıbrıs’ı kanlar içinde göstermişler. Güya biz Türkler orayı Rumlar’dan aldık ve kan içinde bıraktık. Bu resmediliyor. Hiçbir Yunanlı yetkili de bu tabelaya ve bu resme bir itiraz etmiyor. O zaman biz de Güney Kıbrıs’ı kanlar içerisinde gösteren bir tablo çizelim ve o tabloyu ana yolda bir yere bir tabela olarak dikelim ve yoldan gelip geçenler görsün diye. Böyle bir tabloyu Ülkemizdeki bir anayolda resmedelim. Olur mu? Biz elbette bunu yapmayız.
Bu yazımda bir de şunu belirteyim. Selanik ve Kavala’da Osmanlı’nın hiçbir Camii’sini camii olarak bırakmamışlar. Ya kiliseye ya da müzeye çevirmişler. Çoğunlukla da kiliseye çevirmişler. Selanik ve Kavala’da hiçbir minare bırakmamışlar ve hepsini yıkmışlar.
Batı Trakya’da Türk şehir ve köylerinin hepsinin ismini Yunanca’ya çevirmişler.
Gümülcine’yi Komotini, Dedeağaç’ı Aleksandrupolis ve İskeçe’yi Ksanti olarak isimlendirmişler. Ancak aradan sonsuz yıl geçse Batı Trakya’nın üç şehri bizim için her daim, Gümülcine, Dedeağaç ve İskeçe olarak kalacaktır.
Bu arada şunu da beyan edeyim.
Ticaret ve ekonomi dostlukları geliştirmiş. Ülkemizden Yunanistan’a ve Yunanistan’dan Ülkemize özellikle hafta sonları binlerce kişi gidip gelmekte ve sınır ticareti gerçekleştirilmektedir. Zaten turizm gezileri ayrı. O geziler sık sık yapılmaktadır. Bu gezilerdeki ziyaretlerde herkes birbirine oldukça medeni ve sevecen davranmaktadır.
Ha, şunu da anlatayım. Selanik Kalesinde gördüğümüz bir Yunanlı, Türk olduğumuzu beyan ettiğimizde, oldukça dostane ve sevecen haliyle bizimle konuştu. Arkamızdan yine aynı sevecen ve güler yüzlülüğü ile el salladı. Bana göre Türk ve Yunan halklar arasında çok da sorun yok. Ancak Yunan Kilise Yöneticileri ya da Yunan Devlet Yetkilileri o kadar dost ve samimi mi? Bu sorunun cevabı açıktır esasında.
Bir de şunu belirteyim. Biz gelişmişlik ve sistemli bir Devlet ve Ülke olarak, Yunanistan’dan çok çok öndeyiz. Adamları geri kalmış gördüm. Bir Batı Trakyalı şunu söyledi. “Biz bazı ilaçlarımızı ve araçlarımızın yedek parçalarını Türkiye’den gidip alıyoruz. Çünkü Yunanistan’da yok” dedi. Adamların karayolları bizim sanki 25 yıl önceki yollarımız gibi.
Elhamdülillah, biz Yunanistan’dan çok daha gelişmiş ve ileri bir Ülkeyiz.
(Devam edecek)
Ahmet Sandal
