Hüznü yaşıyorum
Eylül akşamlarında
Benimdiyemediğim hayatım
Dökülüverdi birbir güz yapraklarında
En masumduygulara sahiptik bir zamanlar
Bir oltanınağzında;
Güzellikleriniyakalardık hayatın
Bir bebeğinağlamasında
Genç anneninsütüyle bereketlenen
Başaktarlalarının suskunluğunu duyardık
Cömert ekinlerleöpüşen rüzgâra
Yanağımızıuzatırdık
İçimiz sıkıldımı koşardık kır kahvelerine
Hasıri skemlelerde
Yakın otururdukbirbirimize
Havalarsorulmazdı alışılagelen
Sıcak sohbetlerlesu serpilirdi yüreğimize
Bir kahveiçiminde hafiflerdi dertlerimiz
Topak şekerledemli çaylar içilirdi
Ayran, bakırkaplarda sunulurdu edeplice
Hediyeleşmekdiye bir şey vardı gönülden
Üzümlertaşınırdı evlere, sabah serinliğinde
Dostluk sarkardısalkım salkım ellerde
Şirin duygulardamıtılırdı sabırla
Sal denilen üzümteknelerinde
Pekmez gerçektenpekmez olurdu
Güneşin yakanbağrında
Serilenbastıklarda sıcak sevgiler büyürdü
Cevizin yaprağıtam yeşildi
Dallarındakuşlar umuda öterdi
Büyük küçük diyebir şey vardı
Sohbetler debirileri birilerini dinlerdi
Deli Dumrul,
ŞahMeran,
Hayber ezberdi dilimizde
Buncagüzelliklerimiz nereye gitti
Yapa yalnızkaldık beton evlerimizde